erzy Buzek – dziś uznany za wybitnego polityka, męża stanu, znakomitego dyplomatę i mandatariusza polskich interesów w Unii Europejskiej. Uznanie to z dnia na dzień stało się powszechne, komplementują go zarówno Ci z prawa, jak i Ci z lewa. Czy ktoś jeszcze pamięta Jerzego Buzka jako Prezesa Rady Ministrów (1997 – 2001)? Czy ktoś jeszcze pamięta słynne 4 reformy Buzka? Czy ktoś jeszcze pamięta, że po niespełna dwóch latach rządów krytycznie oceniało go 74% społeczeństwa (sondaż OBOP z 1999 r.)? Czy ktoś jeszcze pamięta, że lewica swój sukces wyborczy z 2001 roku zawdzięcza właśnie lichym rządom gabinetu Buzka? Najwyraźniej nie. W mediach trwa kampania ukazująca byłego premiera jako jednego z najwybitniejszych polityków po 89. roku. A „niezależne” - niczym Marek Migalski - ośrodki badawcze w Buzku widzą przyszłego prezydenta. Media twierdzą, że Tusk nie będzie ubiegał się o fotel głowy państwa, a jako kandydata wskaże właśnie Buzka. W wieczornych serwisach informacyjnych wszystkie stacje prześcigają się „w powoływaniu” Buzka na szefa Parlamentu Europejskiego, wieszcząc przy tym, że włoskiemu pretendentowi zaszkodzą skandale premiera Berlusconiego. Szkoda tylko, że takiej kampanii nie robi się Buzkowi za granicą, bo to głosy naszych przyjaciół z Europejskiej Partii Ludowej lub głosy posłów PE zadecydują o losie byłego premiera Polski.

apytałem na początku czy ktoś pamięta Buzka jako premiera? Z pewnością tak, ale pamiętamy jedynie fakt, że premierem w ogóle był. A z obecnej medialnej kampanii można wysnuć przekonanie, że … Buzek wybitnym premierem był. Kiedy jednak sięgniemy do faktów okaże się, że to on stoi za nieudanymi reformami: szkolnictwa, systemu emerytalnego, administracji i służby zdrowia. Chaos w szkołach, w szpitalach, niepotrzebne powiaty, dziura budżetowa olbrzymiej skali, fatalna sytuacja dzisiejszych emerytów – oto cały Jerzy Buzek. W 2001 roku – po zwycięstwie lewicy - zniknął na chwilę, by w trzy lata później zostać posłem do Parlamentu Europejskiego, co wiązało się z polityczną dematerializacją na kolejne lata. Jerzego Buzka łącznie nie widzieliśmy 8 lat. Tyle wystarczyło, aby w oczach społeczeństwa przemienił się z kopciuszka w królewicza. Dziś pretenduje na jedno z najważniejszych stanowisk w Unii Europejskiej. Czyż bilety powrotne nie powinny być droższe …

owrót zapowiada także … Michał Listkiewicz (były Prezes PZPN). Listkiewicz w wywiadzie dla Dziennika przypomina rozmowę z Jerzym Buzkiem sprzed kilku dni.

Jak się pan czuje na aucie polskiej piłki?

Michał Listkiewicz: Nie za dobrze. Ale bardzo podniosła mnie na duchu niedawna rozmowa z premierem Jerzym Buzkiem. Powiedział mi tak: panie prezesie, jest pan na takim samym etapie jak ja, kiedy przestawałem być szefem rządu. Notowania miałem marne. Nagle świat wokół mnie się zmienił. Zaczynałem się zastanawiać, gdzie jest najbliższych postój taksówek. Dziś Jerzy Buzek jest oceniany jak wybitny polityk. Wszedł do europarlamentu z rekordową liczbą głosów. Okres jego premierowania oceniany jest wysoko. On mi powiedział, że ze mną za parę lat będzie podobnie. Wierzę Buzkowi.

zruszające wyznanie Listkiewicza. Ale piłkarscy kibice zawsze będą pamiętali jego prezesurę i zawsze zaśpiewają mu: „PZPN, PZPN, J***ć, J***ć PZPN”. Jerzy Buzek podtrzymał na duchu Listkiewicza, bo rzeczywiście ich pierwotna sytuacja jest podobna, sytuacja w której Buzek był dawno temu, a Listkiewicz właśnie z niej wychodzi. Warto jeszcze zapytać - co z takimi politykami jak Józef Oleksy, Leszek Miller, Roman Giertych czy Andrzej Lepper? Może oni również mogliby wybrać się na terapię do premiera Buzka i żyć nadzieją cudownego powrotu w świetle jupiterów oraz społecznego i medialnego uznania.

remierowi Buzkowi szczerze życzę jak najlepiej, bo fotel szefa PE dla Polaka byłby wielkim sukcesem, może nie tyle Buzka, co wszystkich Polaków, ale w przeciwieństwie do całej machiny medialnej mówię: pamiętam! A krytykuję z myślą, że w przyszłości nie będę za Listkiewiczem mówił: Wierzę Buzkowi.

Treść komentarza (do 1000 znaków):

Podpis: Przepisz kod: